GEZOND EGOÏSME » waarom voor jezelf kiezen niet het einde van de wereld is


INTRODUCTIE

Heb jij moeite met grenzen stellen? Zet jij anderen maar al te graag op één en vergeet je daarbij jezelf? Zou jij best wat vaker nee willen zeggen, maar ben je bang dat je daardoor spontaan transformeert in een *slik* egoïst?

In onze huidige maatschappij is jezelf op één zetten nog steeds taboe. Bewust voor jezelf kiezen, goed voor jezelf zorgen en die welbekende grenzen stellen. Grenzen die allereerst goed zijn voor jou. Het blijft een uitdaging voor veel mensen, vaak een onmogelijke.

In dit artikel heb ik het over wat ik noem gezond egoïsme: de wijsheid om goed voor jezelf te zorgen zonder daarbij anderen te vergeten. Klinkt je dat als muziek in de oren? Lees dan snel verder, want dan is dit artikel die oppepper die je misschien (hard) nodig hebt!

PRAKTISCHE SCHEIKUNDE

Hoewel ik maar een paar jaar scheikunde heb gehad en kan stellen dat wij absoluut geen goede match waren, heb ik er toch een hele belangrijke levensles van geleerd.
Deze wijze les slaat op wat ik noem gezond egoïsme en ik gooi hem dan ook graag in de strijd wanneer een coachee aangeeft dat hij/zij moeite heeft met grenzen stellen. Heb jij ook moeite met je grenzen herbergen? Dan is deze les voor jou: wanneer je ziet dat er in het scheikundelokaal om je heen mensen flauwvallen, betekent dit waarschijnlijk dat er ergens een gaskraantje openstaat. Open zo snel mogelijk een raam, steek je hoofd naar buiten en neem een paar flinke teugen lucht. Pas daarna mag je anderen helpen.
De redenatie voelt tegennatuurlijk maar is eigenlijk heel logisch: je kunt een ander niet helpen als je jezelf niet goed voelt. Of in het geval van het scheikundevoorbeeld: je kunt een ander niet helpen als jij ook flauwvalt.

Dit verhaal is vergelijkbaar met het veiligheidspraatje in een vliegtuig waar de passagiers op het hart wordt gedrukt om, mocht de situatie zich voordoen, bij het wegvallen van de druk in de cabine eerst zelf het zuurstofmasker op te zetten en pas daarna je kind, partner of medepassagiers te helpen hetzelfde te doen.
De logica hier is hetzelfde: als je niet goed voor jezelf zorgt, ben je niet in staat een ander te helpen.
Maar als we het allemaal zo goed weten en het allemaal zo logisch is, waarom hebben we dan massaal moeite met onszelf op één zetten?
Een leuk onderzoek wat ik standaard doe met elke coachee is het uittekenen van kernkwaliteiten. Waar ben jij nou écht goed in? Welke kwaliteiten bewonder je bij een ander? Maar ook: wat geeft jou de kriebels? Hoe wil je NIET zijn?
In 99% van de gevallen komt egoïsme in die laatste categorie voorbij. Jezelf op één zetten; het is slecht, onfatsoenlijk en ongewenst om zo te zijn. Toch?

GEZOND EGOÏSME

Er is een groot verschil tussen een egoïst zijn en voor jezelf zorgen. Waar een egoïst in pure vorm aan niets of niemand anders dan hem/haarzelf kan denken, kan iemand die voor zichzelf zorgt het allebei prima. Die is namelijk in balans.
Als jij aan de basis staat van je eigen leven (en dat doe je – zonder jou kun je immers niet leven, want dan ben je er gewoonweg niet), is het noodzaak dat je van tijd tot tijd aan jezelf denkt. Natuurlijk moet je af en toe wat water bij de wijn doen – je bent immers niet alleen op de wereld! – maar bovenal heb jij een verplichting naar jezelf toe om goed voor jezelf te zorgen.
En daar is helemaal niets mis mee. In tegendeel: dat is juist gezond. Want als jij niet goed voor jezelf zorgt, wie doet het dan wel? En als jij al jouw energie aan een ander besteed, krijg jij dan genoeg energie ervoor terug?

Wees dus niet bang om voor jezelf te kiezen. Je bent er immers niet op uit om een ander te kwetsen wanneer je iemand een keer nee verkoopt, maar daarmee zeg je misschien wel ja tegen jezelf.
Voor jezelf kiezen is ook geen zwarte magie. Het is niet zo dat wanneer jij jezelf op één zet je spontaan verandert in een egoïst. Daar is wel wat meer voor nodig, eerlijk gezegd. Een egoïst word je namelijk niet zomaar, daar heb je jarenlange training voor nodig!
Dat jij ervoor kiest om goed voor jezelf te zorgen, maakt van jou een wijzer, gezonder en waarschijnlijk gelukkiger mens. Als je daarbij het scheikunde- of vliegtuigvoorbeeld in je achterhoofd houdt, verlies je de wereld om je heen niet uit het oog en vermijd je die jarenlange opleiding tot egoïst – en word je in plaats daarvan een gezonde egoïst.
Want je moet anderen niet vergeten, maar jezelf wel herinneren. Dat is niet alleen gezond egoïsme, maar ook scheikunde in de praktijk.

SAMENVATTING & CONCLUSIE

Je kunt opgelucht ademhalen: je wordt niet direct een egoïst wanneer je eens een keertje voor jezelf kiest in plaats van voor de ander. En ook jezelf op één zetten alleen is niet genoeg om die titel in de wacht te slepen.

Een egoïst denkt alleen aan zichzelf – altijd. Maar een groot probleem bij veel mensen is nog steeds dat zij precies het tegenovergestelde doen en dat is ook niet goed. Wanneer je altijd en alleen maar klaarstaat voor iedereen om je heen en jezelf daarbij vergeet, ben je ook ongezond bezig.

Zoals bij de meeste dingen ligt de beste optie in het midden. Ik noem dat gezond egoïsme: je zet jezelf op één, zorgt goed voor jou en stelt duidelijke grenzen die in de eerste plaats goed zijn voor jou. En als het met jou goed gaat, kun je aan al die mensen om je heen denken.

Net zoals in een vliegtuig wanneer je eerst bij jezelf het zuurstofmasker opzet en dan pas bij een ander. Of bij scheikundeles waar je eerst zelf je hoofd uit het raam hangt om een hap frisse lucht te nemen voordat je alle andere ramen openzet en de gaskraan dichtdraait.

Zo zou het met alles moeten zijn in het leven: als jij gezond en sterk bent en jezelf lekker voelt, dan pas kun je een ander optimaal helpen.

En een ander jou.


Grenzen leren stellen? Vaker nee leren zeggen? Jezelf op één leren zetten? Kortom: op zoek naar de gezonde egoïst in jezelf? Neem eens contact met me op, misschien kan ik je helpen!

Add A Comment