Vancouver, Canada (Groot)

PERFECTIONISME » Imperfect Is Het Nieuwe Perfect

There are two kinds of perfect: the one you can never achieve and the other by just being yourself (LAUREN KING)
There are two kinds of perfect: the one you can never achieve, and the other, by just being yourself – LAUREN KING

“Hallo allemaal. Mijn naam is Samantha Spijkers en ik ben perfectionist.” Gek eigenlijk dat er een kwaal is waar zoveel mensen aan lijden, maar geen enkele supportgroep. Want als je denkt dat perfectionisme een kwaliteit is, dan heb je het mis. In het kader van moeten en mogen vertel ik je hieronder over mijn ervaringen met het leed dat perfectionisme heet.

 

Spijkers Blogging Splitter
Spijkers Blogging - Niets Te Verbergen

Via persoonlijke verhalen neem ik je mee op reis naar hoe ikzelf assertiever werd. Dit is deel 1: Moeten en mogen


» PERFECTIONISME ALS SUPERKRACHT

Een appel uitkiezen is een uitdaging voor me.

Het mag namelijk niet zomaar een appel zijn, het moet een perfecte appel zijn. En dat betekent geen butsen, bultjes, hiepjes of plekjes. Geen stukjes eruit, gebroken steeltjes of gerimpelde schillen.

En IEW naar iedereen die in een supermarkt zomaar in appels bijt!

Ik heb een hele waslijst waaraan een perfect appel moet voldoen. En het lukt me altijd om ze te vinden, maar het kost me wel tijd. Veel tijd.

Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat mijn perfectionisme nogal diep geworteld zit. Dat is mijn eigen schuld, want jarenlang heb ik mezelf ervoor geprezen. En gedrag dat je beloont, groeit.

Ik weet niet precies waar mijn perfectionisme zijn oorsprong vindt, maar ik heb een vermoeden dat het opkwam in mijn depressie. Mijn psychologe destijds droeg me namelijk op een bezigheid te zoeken waarbij ik “direct resultaat kon zien” en vanaf dat moment begon ik, bijna dwangmatig, mijn kamer netjes te houden.

Het idee erachter was: als mijn kamer op orde is, dan is mijn leven dat ook en dan kan ik niet meer depressief worden.

Typisch gevalletje controledrang, maar dat wist ik toen nog niet.

In ieder geval: daar ligt de basis van mijn perfectionisme. In mijn oude kamertje. Mijn perfect opgeruimde en schone oude kamertje.

Voor mij ging er een hele fijne nieuwe wereld open destijds en ik omhelsde mijn nieuwe ordelijkheid met beide armen, zodat ik het op kon pakken en overal mee naartoe kon nemen.

» PERFECTIONISME ALS UITDAGING

Het moment dat ik begon in te zien dat perfectionisme misschien toch niet zo’n goede kwaliteit was, was toen ik aan de opleiding tot life coach begon. Mijn lerares was niet bijster enthousiast over mijn superkracht en dat vond ik raar.

Want wat is er in godensnaam mis met perfectie nastreven? Met het beste uit jezelf willen halen, jezelf tot de beste versie dwingen die je in je hebt?

Het muntje viel toen ik op ging letten hoe vaak per dag mijn perfectionisme de overhand nam. Hoe vaak dat stemmetje in mijn hoofd riep: “Nee nee, je bent nog niet klaar, het is nog niet goed genoeg, het moet perfect.”

“70% is normaal”

 

Een hele spaarpot aan munten viel echter toen ik mezelf afvroeg voor wie ik nou precies perfect probeerde te zijn. Het antwoord was namelijk niet dat ik dat voor mezelf deed, maar dat ik dat vooral deed voor anderen.

En die anderen waardeerden mij helemaal niet méér omdat ik meer deed. Sterker nog: ze hadden het vaak niet eens door!

Mijn niet-zo-enthousiast-over-perfectionisme-lerares legde uit: “Een perfectionist geeft altijd 100% van zijn kunnen, dat staat gelijk aan ongeveer 130% van een niet-perfectionist. Als je als perfectionist op 70% van je eigen kunnen gaat zitten, zit je op 100% van wat “normaal” is.”

Dat heb ik geprobeerd: in plaats van bij een thuiszorgcliënte door te gaan met vegen totdat haar hele terras compleet blaadjes-vrij was, liet ik bewust wat liggen. En hoewel die zes overgebleven blaadjes een doorn waren in mijn oog, was zij juist lyrisch over haar schoongeveegde terras…

There are two kinds of perfect:the one you can never achieve and the other one by just being yourself (LAUREN KING)
There are two kinds of perfect: the one you can never achieve, and the other, by just being yourself – LAUREN KING

» PERFECTIONISME ALS BASIS

Na het terras-incident ben ik mijn perfectionisme anders gaan zien. In wezen is het iets positiefs, maar wel iets waarin ik ben doorgeschoten.

Met andere woorden: onder mijn perfectionistische inslag zit een mooie kwaliteit verstopt; iets positiefs, iets bruikbaars. Maar omdat ik die kwaliteit ben gaan overbenutten is hij doorgeslagen naar een “teveel van het goede” (of, in coachjargon: een valkuil).

Ik ben geordend en opgeruimd. Netjes tot en met en om details te zien heb ik mijn bril niet nodig. Allemaal hele mooie, positieve kwaliteiten, dingen waar ik in uitblink.

Maar laat ik mezelf daarin te veel gaan, dan komt daar dat ene woordje om de hoek kijken: perfect.

“Imperfect is het nieuwe perfect”

 

Perfect bestaat niet. Dat weet ik nu. Imperfect is het nieuwe perfect. Met dank aan de zes blaadjes op dat terras die mijn ogen openden, heb ik nu een dealtje met mezelf gesloten:

Op professioneel vlak mag ik “mijn” 100% geven (dus 130% voor niet-perfectionisten). Niet omdat het moet, maar omdat het mag (jaja je dacht iets anders!). Ik kies daar bewust voor.

Op elk ander vlak geef ik “maar” 70%. En hoewel dat in het begin erg raar aanvoelde, begin ik eraan te wennen dat dat oké is.

Want mijn 70% is 100% in een niet-perfectionistische samenleving.

Door minder te geven krijg ik meer. Ik hoef niet elke minuut van de dag “op vol vermogen” te gaan en heb meer tijd over voor mezelf.

En meer tijd om de perfecte appel te zoeken. Want ook dat gun ik mezelf.

Spijkers Blogging Signature Liefs, Samantha

Ben jij een mede-perfectionist? Stel jezelf voor in een reactie en laat me weten hoe jij perfectionisme ziet ↓↓

Spijkers Blogging Splitter

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie
Nieuwste
Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties