Ha'Penny Bridge, Dublin, Ierland (Groot)

ACCEPTATIE » Je Kunt Pas Veranderen Als Je Jezelf Accepteert


Via persoonlijke verhalen neem ik je mee op reis naar hoe ikzelf assertiever werd. Dit is deel 1: Moeten en mogen

Acceptatie van jezelf gaat vooraf aan verandering
The curious paradox is that when I accept myself as I am, then I can change – CARL ROGERS

In mijn werk heb ik het vaak over “de drie A’s”: Aandacht, Acceptatie en Assertiviteit (in die volgorde). Jezelf accepteren om wie je bent is nu meer een uitdaging dan ooit, vooral met de opkomst en overheersing van sociale media. Hieronder mijn verhaal over hoe ik mezelf leerde accepteren.

Spijkers Blogging Splitter
Spijkers Coaching Blog PERSOONLIJK Titel

» ACCEPTATIE VAN WAT JE OVERKOMT

Wist je dat het vandaag World Suicide Prevention Day is (Wereld Zelfdoding Preventiedag)?

Ik heb twee mensen gekend die het leven niet meer zagen zitten en een poging deden eruit te stappen. Bij één van hen is het gelukt…

Ikzelf ben er nog, maar het had niet veel gescheeld.

Als je mijn Over Mij-pagina hebt gelezen, dan weet je al dat ik vroeger depressief ben geweest. Zo’n ongeveer negen jaar lang.

Dus het mag best een wonder heten dat ik hier nu zit en me beter over mezelf voel dan ooit!

Achteraf gezien kan ik zeggen dat ik nooit de persoon was geworden die ik vandaag ben als ik niet depressief was geweest. Zonder al die obstakels te overwinnen was ik nooit hier uitgekomen, waar ik nu ben, op dit moment.

Maar dat neemt niet weg dat het een vreselijke periode van mijn leven was die ik liever niet had hoeven meemaken.

Want hoewel ik dankbaar ben voor de lessen en leermomenten die ik er uiteindelijk uithaalde, ben ik nog veel dankbaarder dat die periode definitief achter me ligt.

De paradox van mijn depressie was, dat ik me er negen jaar tegen verzet heb tot het niet meer ging. Pas toen ik instortte en accepteerde dat ik zo niet meer verder kon, ontstond er ruimte voor verandering.

Je kunt namelijk geen hulp vragen als je niet accepteert dat je hulp nodig hebt.

Door te erkennen dat ik het niet meer alleen aan kon, kon ik op zoek gaan naar hulp. En die vond ik gelukkig.

» ACCEPTATIE VAN JE KEUZES

Ken je dat raadsel? “Als je er drie van hebt, heb je er eigenlijk vier. Als je er twee van hebt, heb je er eigenlijk drie. Maar as je er maar één van hebt, heb je er eigenlijk geen. Rara wat is het?”

Het antwoord is: een keuze.

Ik weet nog precies wanneer en waar ik de belangrijkste keuze maakte van mijn leven. Ik zat in een hoorcollege waarin werd uitgelegd wat de bedoeling was wat betreft het schrijven van mijn bachelorscriptie.

Ik hoorde de professor zeggen dat er elke twee weken een nieuw hoofdstuk af moest en dat het tempo – net als zijn verwachtingen – hoog lag.

Ik kreeg het benauwd en terwijl mijn medestudenten enthousiast praatten over hoe ze het wilden aanpakken sloeg ik juist dicht.

Het voelde alsof ik met mijn neus tegen een muur gedrukt werd en geen kant op kon. En ik wilde nog maar één ding: weg! Weg van dat gevoel.

“Ik weet nog precies waar en wanneer ik de belangrijkste keuze maakte uit mijn leven”

 

Toen, daar in die kleine maar volle collegezaal in Tilburg, kon ik niet meer ontkennen wat ik al negen jaar deed: het ging niet goed met me en ik kon het niet meer aan.

Die avond stortte ik in. Letterlijk. Ik heb uren liggen huilen op de vloer van mijn slaapkamer, maar uiteindelijk geaccepteerd dat ik hulp nodig had. Die depressie had lang genoeg geduurd en moest verdwijnen.

Na negen jaar eronder gebukt te gaan, was ik er helemaal klaar mee. En helemaal klaar voor: om er iets aan te doen.

Acceptatie van jezelf gaat vooral aan verandering
The curious paradox is that when I accept myself as I am, then I can change – CARL ROGERS

» ACCEPTATIE VAN JE KERN

Waarom heb ik zo lang gewacht met hulp zoeken? Omdat ik me schaamde voor mezelf. Ik dacht dat ik niets waard was, dus waarom zou ik dan voor mezelf kiezen?

Die bewuste dag waarop ik dat voor het eerst en met volle overtuiging deed, was het begin van een lange, lange reis naar een nieuwe ik. Een reis die ik nu nog steeds aan het maken ben, maar wel met veel meer plezier en zelfvertrouwen, omdat ik de kern van mezelf accepteer.

Een paar weken nadat ik mijn meest belangrijke keuze had gemaakt, waarmee ik overigens ook een jaar studievertraging opliep, kwam er een professor naar me toe tijdens een les. Hij informeerde of het waar was dat ik mijn bachelorscriptie had uitgesteld en, toen ik dat beaamde, wat mijn ouders daarvan vonden.

“Als je wilt veranderen, zul je moeten accepteren waar en wie je nu bent”

 

Ik werd zó onbeschrijfelijk boos, dat ik reageerde met: “Mijn ouders zijn heel blij dat ik ervoor heb gekozen niet in te storten maar me op mijn gezondheid te richten.”

Dat was de eerste keer dat ik voor mezelf opkwam. Weer een mijlpaal!

Het is niet mijn depressie die me sterk heeft gemaakt, het zijn de keuzes die ik maakte om er vanaf te komen. En die keuzes had ik nooit kunnen maken als ik niet was begonnen bij het begin: acceptatie van de situatie.

Als je wilt veranderen, zul je moeten accepteren waar en wie je nu bent. Dan pas zal er een wereld aan nieuwe mogelijkheden voor je opengaan.

Acceptatie is je startpunt. Vandaaruit kun je alle kanten op.

Spijkers Blogging Splitter
Spijkers Blogging Signature Liefs, Samantha

Accepteer jij jezelf? Of vind je dat (nog) moeilijk? Laat het me weten in een reactie! ↓↓

Spijkers Blogging Splitter

Lees ook: Wekelijkse Wijsheid Op Dinsdag (1)

» volg me via pinterest | facebook «


Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie
Nieuwste
Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties